STUDIA
Repatrianci i uchodźcy po 1991 r. w Polsce
Paweł Hut 1  
 
 
Więcej
Ukryj
1
Instytut Polityki Społecznej Uniwersytet Warszawski
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Paweł Hut   

IPS UW, ul. Nowy Świat 67, 00-927 Warszawa; adres elektroniczny autora: pawel.hut@uw.edu.pl
Data publikacji: 28-05-2020
 
Problemy Polityki Społecznej 2014;24:47–60
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Od 1989 r. zaczęli do Polski napływać cudzoziemcy (Polacy z ZSRR i osoby poszukujące ochrony międzynarodowej). Przyjazdy repatriantów wynikały z solidaryzmu etnicznego. Przyjazdy uchodźców były skutkiem międzynarodowych zobowiązań władz RP. Obie grupy były nieliczne. Doświadczenia związane z napływem repatriantów i uchodźców mogą być przydatne do przyjmowania innych grup cudzoziemców.
 
REFERENCJE (8)
1.
Chlebny J. (2011), Postępowanie w sprawie o nadanie statusu uchodźcy, Warszawa, Wyd. C.H. Beck.
 
2.
Elrick J., Frelak J., Hut P. (2006), Polska i Niemcy wobec rodaków na Wschodzie, Warszawa, Fundacja ISP.
 
3.
Hut P. (2002), Warunki życia i proces adaptacji repatriantów w Polsce w latach 1992–2000, Warszawa, IPS UW.
 
4.
Hut P. (2007), Doświadczenia życiowe przed przybyciem do Polski osób ubiegających się o status uchodźcy, Warszawa, IPS UW.
 
5.
Hut P. (2012), O repatriantach osiedlonych w Polsce w latach 2008–2010, „Polityka Społeczna”, nr 2 (455).
 
6.
Ruchniewicz M. (2000), Repatriacja ludności polskiej z ZSRR w latach 1955–1959, Warszawa, Brostiana.
 
7.
Srebrakowski A. (2001), Polacy w Litewskiej SRR 1944–1989, Toruń, Wyd. A. Marszałek.
 
8.
Ząbek M., Łodziński S. (2008), Uchodźcy w Polsce. Próba spojrzenia antropologicznego, Warszawa, PAH, IEiAK UW.
 
ISSN:1640-1808