STUDIA
Tytuł prawny do lokalu a sytuacja mieszkaniowa gospodarstwa domowego w 2012 r.
 
Więcej
Ukryj
1
Wydział Zarządzania, Katedra Statystyki, Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Paweł Ulman   

Wydział Zarządzania, Katedra Statystyki, Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie, ul. Rakowicka 27, 31-510 Kraków, adres internetowy autorów: ulmanp@uek.krakow.pl
Weronika Wójciaczyk   

Wydział Zarządzania, Katedra Statystyki, Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie, ul. Rakowicka 27, 31-510 Kraków, adres internetowy autorów: weronikarusek@ poczta.fm
Data publikacji: 27-05-2020
 
Problemy Polityki Społecznej 2015;29:103–123
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Polski zasób mieszkaniowy jest zróżnicowany pod wieloma względami. Udział poszczególnych województw w całości zasobu waha się od 2,5% — lubuskie, do 15% — mazowieckie. Ponad połowę lokali zamieszkują wyłącznie osoby dorosłe, a co czwarte gospodarstwo domowe jest jednoosobowe. Mieszkania różnią się od siebie także tytułem prawnym, który posiadają użytkownicy. Najczęściej (prawie 70%) spotykana jest własność hipoteczna, chociaż w miastach, zwłaszcza większych, duży jest także udział mieszkań spółdzielczych oraz wynajmowanych. Wykorzystując dane pochodzące z badania budżetów gospodarstw domowych z 2012 r., prowadzonego przez GUS2, można dokonać oceny jakości warunków mieszkaniowych w odniesieniu do lokali o różnych tytułach własności, co stało się celem badawczym pracy. Stosowny wskaźnik został obliczony w czterech wymiarach: instalacji, stanu technicznego, właściwości mieszkania i oceny subiektywnej. Okazało się, że grupy mieszkań wyróżnione na podstawie posiadanych tytułów prawnych różnią się od siebie w sposób statystycznie istotny pod względem warunków mieszkaniowych, przy czym najlepiej przez respondentów (mieszkańców) oceniane są mieszkania spółdzielcze własnościowe. Mieszkania wynajmowane oferują gorszy standard, a te wynajmowane bez konieczności płacenia odstępnego zdecydowanie odbiegają od pozostałych na niekorzyść.
 
REFERENCJE (8)
1.
Cesarski M. (2011), Budżet a mieszkalnictwo i budownictwo społeczne w Polsce. Transformacja i perspektywy, „Problemy Polityki Społecznej. Studia i Dyskusje”, nr 15.
 
2.
Games P.A., Howell J.F. (1976), Pairwise multiple comparison procedures with unequal n’s and/or variances: A Monte Carlo study, „Journal of Educational Statistics”, vol. 2, nr 1.
 
3.
GUS (2011), Metodologia badania budżetów gospodarstw domowych, Warszawa, Główny Urząd Statystyczny.
 
4.
Łaszek J. (2004), Sektor nieruchomości mieszkaniowych w Polsce. Stan i perspektywy rozwoju, Warszawa, Szkoła Główna Handlowa w Warszawie. Oficyna Wydawnicza.
 
5.
NIK (2013), Informacja o wynikach kontroli pozyskiwania lokali i pomieszczeń mieszkalnych dla osób najuboższych. Łódź styczeń 2011, w: Mieszkalnictwo w roku rodziny. Raport CBOS oraz ekspertyzy i opinie w sprawie sytuacji mieszkaniowej Polaków, Warszawa, Kongres Budownictwa, Habitat for Humanity Poland, Fundacja Bezdomnych.
 
6.
Supińska J. (2005), Miejsce polityki mieszkaniowej w polityce społecznej — miejsce polityki społecznej w polityce mieszkaniowej, w: L. Frąckiewicz (red.), Przeszłość i przyszłość polskiej polityki mieszkaniowej, Warszawa, Instytut Pracy i Spraw Socjalnych, Instytut Gospodarki Nieruchomościami.
 
7.
Walesiak M., Gatnar E. (red.) (2012), Statystyczna analiza danych z wykorzystaniem programu R, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN.
 
8.
Wojtkun G. (2006), Wybrane problemy rozwoju mieszkalnictwa w Polsce w latach 1990–2005, w: H. Zaniewska, A. Tokajuk (red.), Tendencje w kształtowaniu zabudowy mieszkaniowej współczesnych miast, Białystok, Wydział Architektury Politechniki Białostockiej.
 
ISSN:1640-1808