Z WARSZTATÓW BADAWCZYCH
Wskaźnik dekomodyfikacji w 1980 i 2010 r.
 
 
 
Więcej
Ukryj
1
Polityka INSIGHT Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytet Warszawski
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Piotr Arak   

Polityka INSIGHT, ul. Słupecka 6, 02-309 Warszawa; adres elektroniczny autora: piotr.arak@gmail.com
Data publikacji: 28-05-2020
 
Problemy Polityki Społecznej 2014;25:125–146
 
SŁOWA KLUCZOWE
STRESZCZENIE
Celem tego artykułu jest wstępne opisanie wskaźnika użytego przez Gøstę Esping- -Andersena, który był wykorzystany do analizy trzech modeli państw opiekuńczych, czyli wskaźnika dekomodyfikacji, oraz pokazanie, jak zmieniła się klasyfikacja państw w ramach modeli społecznych opartych tylko na podstawie tego wskaźnika przez 30 lat. Esping-Andersen wsparł swoją teorię trzech modeli społecznych wskaźnikiem dekomodyfikacji, ale nie utożsamiał wyników wskaźnika bezpośrednio z przynależnością do danego modelu. Wskaźnik jest tylko narzędziem, a nie podstawą do budowania teorii. Autor wskaźnika uważał, że im wyższe, dłużej wypłacane i powszechniej dostępne są świadczenia z zabezpieczenia społecznego, tym wyższy jest poziom odtowarowienia mieszkańców danego kraju. W tekście zostały opisane jego ograniczenia empiryczne (bazy porównywalnych danych w dłuższym okresie), teoretyczne i metodyczne – sposób obliczania wskaźnika dekomodyfikacji przez odchylenie standardowe oraz także jego ewentualny kierunek uzupełnienia przez świadczenia polityki rodzinnej. Wynikiem tej analizy jest nowa klasyfikacja 18 państw pierwotnie zbadanych przez Esping-Andersena i opis tego, w jaki sposób część z nich zmieniła swoją pozycję tylko w ramach wartości wskaźnika. Zmianę klasyfikacji mogą potwierdzać reformy podjęte w części krajów na przestrzeni lat. Wskaźnik dekomodyfikacji w oryginalnym ujęciu – pomimo swojej prostoty – jest nadal użyteczny do analizy modeli polityki społecznej, ale można rozważyć jego modyfikację wraz ze zmianami sposobu definiowania dekomodyfikacji i istotnych z perspektywy welfare state usług społecznych.
 
REFERENCJE (48)
1.
Adema W., Ladaique M. (2005), How Expensive is the Welfare State? Gross and Net Indicators in the OECD Social Expenditure Database, Paris, OECD Social, Employment and Migration Working Papers.
 
2.
Amenta E., Collier D. (1986), What We Know about the Development of Social Policy. Comparative and Historical Research in Comparative and Historical Perspective, w: J. Mahoney, D. Rueschemeyer (red.), Comparative Historical Analysis in the Social Sciences, Cambridge, Cambridge University Press.
 
3.
Bambra C. (2006), Decommodification and the worlds of welfare revisited, „Journal of European Social Policy”, vol. 16, nr 1.
 
4.
Barr N. (2010), Państwo dobrobytu jako skarbonka. Informacja, ryzyko, niepewność a rola państwa, tłum. B. Więckowska, Warszawa, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej TWP w Warszawie, Dom Wydawniczy Elipsa.
 
5.
Bednarski M., Szatur-Jaworska B. (red.) (1999), Wskaźniki społeczne jako narzędzia pomiaru skuteczności i efektywności polityki społecznej, Warszawa, Instytut Pracy i Spraw Socjalnych.
 
6.
Castles F. (1996), Needs-based Strategies of Social Protection in Australia and New Zealand, w: G. Esping-Andersen (red.), Welfare States in Transition, London, Sage.
 
7.
Castles F. (2008), What Welfare States Do: A Disaggregated Expenditure Approach, „Journal of Social Policy”, vol. 38, nr 1.
 
8.
Clasen J. (2005), Reforming European Welfare States: Germany and the United Kingdom Compared, Oxford–New York, Oxford University Press.
 
9.
Danforth B. (2014), Worlds of welfare in time: A historical reassessment of the three-world typology, „Journal of European Social Policy”, vol. 24, nr 2.
 
10.
Diamond P., Lodge G. (2013), European Welfare States after the Crisis. Changing public attitudes, London, Policy Network, http://www.policy-network.net/... [dostęp: 8.12.2013].
 
11.
Ebbinghaus B. (2012), Comparing Welfare State Regimes: Are Typologies an Ideal or Realistic Strategy?, Edinburgh, ESPAnet Conference, http://www.espanet2012.info/__... [dostęp: 8.12.2013].
 
12.
Esping-Andersen G. (2010a), Społeczne podstawy gospodarki postindustrialnej, tłum. R. Włoch, Warszawa, Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej TWP w Warszawie, Dom Wydawniczy Elipsa.
 
13.
Esping-Andersen G. (2010b), Trzy światy kapitalistycznego państwa dobrobytu, tłum. K.W. Frieske, Warszawa, Difin.
 
14.
Hudson J., Kühner S. (2012), Analyzing the Productive and Protective Dimensions of Welfare: Looking Beyond the OECD, „Social Policy & Administration”, vol. 46,nr 1, http://doi.wiley.com/10.1111/j... [dostęp: 8.12.2013].
 
15.
Iversen T., Soskice D. (2008), Electoral Institutions and the Politics of Coalitions: Why Some Democracies Redistribute More than Others, „SSRN Electronic Journal”, http://papers.ssrn.com/abstrac... [dostęp: 20.02.2014].
 
16.
Jorens Y. (2005), Zmiana polityki społecznej w Unii Europejskiej, „Polityka Społeczna”, nr 3 (372).
 
17.
Kammer A., Niehues J., Peichl A. (2012), Welfare regimes and welfare state outcomes in Europe, „Journal of European Social Policy”, vol. 22, nr 5.
 
18.
Księżopolski M. (1999), Modele polityki społecznej, Warszawa, Instytut Pracy i Spraw Socjalnych.
 
19.
Księżopolski M. (2009), Kryzys gospodarczy końca pierwszej dekady XXI wieku – szanse i zagrożenia dla polityki społecznej, w: M. Księżopolski, B. Rysz-Kowalczyk, C. Żołędowski (red.), Polityka społeczna w kryzysie, Warszawa, Instytut Polityki Społecznej UW.
 
20.
Leibfried S. (1992), Towards a European Welfare State: On Integrating Poverty Regimes in the European Community, w: Z. Ferge, J.E. Kolberg (red.), Social Policy in a Changing Europe, Frankfurt, Campus Verlag.
 
21.
Manow P. (2004), „The Good, the Bad, and the Ugly” – Esping-Andersen’s Regime Typology and the Religious Roots of the Western Welfare State, Cologne, Max Planck Institute for the Study of Societies, http://www.mpifg.de/pu/workpap... [dostęp: 8.12.2013].
 
22.
Menahem G. (2007), The Decommodified Security Ratio: A tool for assessing European social protection system, „International Social Security Review”, vol. 60, nr 4.
 
23.
O’Brien M. (2007), Poverty, Policy and the State: Social Security Reform in New Zealand: The Changing Face of Social Security, Bristol, Policy Press.
 
24.
OECD (2011), Divided We Stand: Why Inequality Keeps Rising, Paris, OECD.
 
25.
OECD (2013), Pensions at a Glance, Paris, OECD.
 
26.
Offe C. (1984), Contradictions of the Welfare State, London, Hutchinson.
 
27.
Orczyk J. (2012), Ekonomia społeczna a polityka społeczna, w: M. Frączek, S. Mazur, J. Hausner (red.), Wokół ekonomii społecznej, Kraków, Małopolska Szkoła Administracji Publicznej, Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie.
 
28.
Pieliński B. (2006), Problemy z kategoryzacją polityki społecznej – przypadek Azji Wschodniej, „Wiadomości Społeczne”, nr 1.
 
29.
Pieliński B. (2010), Państwo, rynek i organizacja trzeciego sektora w społeczeństwie postindustrialnym, Warszawa, Collegium Civitas.
 
30.
Pierson P. (2001), The New Politics of the Welfare State, Oxford, UK – New York, Oxford University Press.
 
31.
Polanyi K. (1944), The Great Transformation, New York, Rinehart.
 
32.
Powell M., Barrientos A. (2011), An audit of the welfare modelling business, „Social Policy and Administration”, vol. 45, nr 1.
 
33.
Ragin Ch. (1981), Comparative Sociology and the Comparative Method, „International Journal of Comparative Sociology”, vol. XXII, nr 1–2.
 
34.
Ragin Ch. (1989), The Comparative Method: Moving Beyond Qualitative and Quantitative Strategies, Los Angeles, University of California Press.
 
35.
Rysz-Kowalczyk B. (red.) (2001), Leksykon polityki społecznej, Warszawa, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR.
 
36.
Sainsbury D. (1991), Analysing Welfare State Variations: The Merits and Limitations of Models Based on the Residual-Institutional Distinction, „Scandinavian Political Studies”, vol. 14, nr 1.
 
37.
Scruggs L.A. (2007), Welfare state generosity across space and time, w: J. Clasen, N.A. Siegel (red.), Investigating Welfare State Change. The ‘Dependent Variable Problem’ in Comparative Analysis, Cheltenham, UK – Northampton, MA, Edward Elgar Publishing.
 
38.
Scruggs L.A., Allan J.P. (2006), Welfare-state decommodification in 18 OECD countries: a replication and revision, „Journal of European Social Policy”, http://esp.sagepub.com/content... [dostęp: 8.12.2013].
 
39.
Scruggs L.A., Allan J.P. (2008), Social Stratification and Welfare Regimes for the Twenty-first Century: Revisiting The Three Worlds of Welfare Capitalism, „World Politics”, vol. 60, nr 4, http://muse.jhu.edu/content/cr... [dostęp: 8.12.2013].
 
40.
Stegmueller D. i in. (2012), Support for Redistribution in Western Europe: Assessing the role of religion, „European Sociological Review”, vol. 28, nr 4.
 
41.
Szarfenberg R. (2008), Marginalizacja i wykluczenie społeczne, Instytut Polityki Społecznej UW, http://rszarf.ips.uw.edu.pl/wy... [dostęp: 8.12.2013].
 
42.
Szarfenberg R. (2009a), Modele polityki społecznej w teorii i praktyce, Instytut Polityki Społecznej UW, http://rszarf.ips.uw.edu.pl/pd... [dostęp: 8.12.2013].
 
43.
Szarfenberg R. (2009b), Reformy welfare state w świetle ilościowych badań porównawczych, Instytut Polityki Społecznej UW, http://rszarf.ips.uw.edu.pl/pd... [dostęp: 8.12.2013].
 
44.
Szarfenberg R. (2009c), Pożegnanie państwa opiekuńczego, Instytut Polityki Społecznej UW, http:// rszarf.ips.uw.edu.pl/pdf/ws_pozegnanie.pdf [dostęp: 8.06.2014].
 
45.
Titmuss R.M. (1974), Social Policy: An Introduction, London, Allen and Unwin.
 
46.
Vis B., van Kersbergen K., Hylands T. (2011), To What Extent Did the Financial Crisis Intensify the Pressure to Reform the Welfare State?, „Social Policy & Administration”, vol. 45, nr 4, http://doi.wiley.com/10.1111/j... [dostęp: 8.12.2013].
 
47.
Wilensky H.L. (1975), The Welfare State and Equality. Structural and Ideological Roots of Public Expenditures, Berkeley, University of California Press.
 
48.
World Bank (2006), Social Safety Nets in OECD Countries, Social Safety Nets Primer Notes, nr 25, Washington D.C., World Bank Institute.
 
ISSN:1640-1808